Υδροκέφαλος Εγκεφάλου

 

Η νοσολογική οντότητα της Υδροκεφαλίας (Υδροκέφαλος), χαρακτηρίζεται από διαταραχή της παραγωγής, της κυκλοφορίας ή/και της απορρόφησης του εγκεφαλονωτιαίου υγρού και που συνήθως συνοδεύεται και από αύξηση των διαστάσεων του κοιλιακού συστήματος του εγκεφάλου. Η υδροκεφαλία μπορεί να είναι συγγενής κατάσταση (να υπάρχει δηλαδή κατά τη γέννηση του ατόμου), να είναι μεθαιμορραγική (βλέπε ανωτέρω στις αγγειακές παθήσεις) ή ιδιοπαθής (όπως η υδροκεφαλία φυσιολογικής πιέσεως). Η υδροκεφαλία φυσιολογικής πιέσεως εκδηλώνεται συνήθως σε άτομα της μέσης και τρίτης ηλικίας με χαρακτηριστικά συμπτώματα τη διαταραχή της βάδισης, την απώλεια ούρων και τη διαταραχή της μνήμης. Η διάγνωση τίθεται με αξονική/μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου που αναδεικνύει διάταση του κοιλιακού συστήματος και με την διενέργεια δοκιμαστικής, εκκενωτικής οσφυονωτιαίας παρακέντησης, μετά την οποία παρατηρείται βελτίωση της κλινικής εικόνας του ασθενούς που πάσχει από υδροκεφαλία φυσιολογικής πιέσεως. Η θεραπεία αυτής της πάθησης συνίσταται στην τοποθέτηση βαλβίδας κοιλιοπεριτοναϊκής παροχέτευσης εγκεφαλονωτιαίου υγρού, δια της οποίας το υγρό αυτό μεταφέρεται από το κοιλιακό σύστημα του εγκεφάλου προς την κοιλιά του ασθενούς όπου και απορροφάται.

Οι λειτουργικές παθήσεις του εγκεφάλου περιλαμβάνουν, τη Νοσο Parkinson, την Επιληψια και διάφορα σύνδρομα άλγους, που αποτελούν αντικείμενο μελέτης και θεραπείας του κλάδου της Λειτουργικής Νευροχειρουργικής.